Son pismanlık

Baya geç olmuş farkında değilim,

Biraz nefes almak için çıktım odamdan,

Baktım şöyle etrafıma,

Güzel bir yemek masası,

Etrafında el işlemeleriyle ahşap sandalyeler,

İtalyan lüks koltuk takımı

ve herbiri gezdiğim yerlerden alınmış biblolar

Param çoğaldıkça dostlar yitirmişim

Değiştirme şansım olsaydı şimdi

Eşyalar yerine insanları severmişim

Herkes olamaz

Anne baba olmak,

Çocuğunun yaptıklarına yapma demek,

Yapmadıklarını yaptırmak,

Kendi yapamadıklarımızı ona yaptırmak olmasın

Dünyanın en güzel yeri

Yemyeşil yayla buz gibi ayaz

Demli bir çay doldur

Yanına zeytin ekmek biraz

Kuzey soğuktur buralara geç gelir yaz

Gözler hep orda pırıltılı bir hayat

Zordur büyük şehirler pek değiller rahat

Taş toprak altın batıda

Şöhret olmakla büyük bedeller verir hayat

Aşklar ölürcesine deli dolu yaşanır

Eller ayaklar birbirine dolaşır

Biraz sabır gerek elbet yaralar kapanır

Unutmayın güneş hep doğudan batıya yol alır

Toros mağrur mert bir koca

Akdeniz onun sakin hayat arkadaşı

Güneş ikisinin kadim dostu ve sırdaşı

Neler gizlidir tarihinde

Değerlidir akdenizin kumu çakılı taşı

Git gez gör dolaş

Özlerim seni gözümde yaş

Ortasındadır memleketin kalbi

Dönüp geleceğin yer tilki

Kürkçü dükkanı misali

İÇ ANADOLU'dur arkadaş

Nice mutlu yıllara

kimse bilmez ne olduğumu

kimisi zavallı der

kimisi kirli

kimisi tinerci der

 kimisi hırsız

biraz büyüyünce serseri

kimi vicdanı rahatlatmak için para verir

kimi anlayamadığım sözcüklerle öğüt

abi bi ekmek parası deyince veren oluyor

annemi istiyorum desem 

verirlermi acaba

peki şu her akşamüstü

okuldan oğlunu getiren

babanın aynısından istesem

yılbaşında dileyeceklerimin arasında

bide yastık olsun

yorgan dilemem! onuda hasan dilesin

 annesi babası ölmüş

sarılacak bir yorganı olsun

Koynumdaki yılan

Dostuna yakın ol

Düşmanına daha yakın

Benim gibi yanlış anlamayın sakın

Ne yapmışım

Dost diye hep yılanlara sarılmışım bakın

Tekrar başlasımmı?

Berbatım bugün

Herzamankinden dahada berbat

Bıraktım sigarayı

Kilo aldım gene

Koltuğuma yapıştım

Kaldım gene sabah ezanına

Gündüz uyu gece yaz

Dışarısı kar içimde kavurucu yaz

İlham bir gelip bir gidiyor

Gene otur hem ağla hem yaz

Bil de öyle gel

Ben böyle biriyim kabul edersen

Duygusalım çok azda deli   

Fazlasıyla cömert tutulmaz eli

Biraz hırçın, biraz sorumsuz

Benim ipimle kuyuya inilmemeli

Terk ederim yanlış yaparsan

Yaptığın yanlışa bahane bulursan

Her ne kadar aşkından çıldırıyorda olsam

Ayrılırken itiraz edemedim

Anlat nasılsın soğuk mu oralar

Var mı sana sıcak bir çorba yapan

Yanlızmısın yoksa

Neden sana gitme diyemedim

Ayrılırken itiraz edemedim

Sanırım benı hiç sevmedin

Ben sana fazla değer verdim

Sana ettiğim duanın yerini aldı beddua

Üşü istiyorum kimse örtmesin üstünü

Elbisenin kimse yapmasın ütüsünü

Aç kal kimse yapmasın yemeğini

Ancak böyle anlarsın değerimi

Sıradan degil

Yağmurda gizlice ıslanmak gibisin!

Kuytulara sığınmak.....

Ne olurdu sanki zaman başka mekan başka olsaydı,

Zamanı durdurabilseydim keşke,

Tutup bir yerinden dünyayı durdurabilseydim,

Annemden gizlice içtiğim sigaram gibisin,

Ben bıraktım sigarayı üç hafta oldu,

Seni bırakalı bilmemki ne kadar oldu,

Bu öyle sıradan bir ayrılık değil,

Bu dağın dağa kavuşamaması,

Yaşlı yorgun ihtiyarın ölümü beklemesi,

Cennet umudunun tükenmesi,

Tanrıdan son bi şans isteyememesi,

Bu öyle sıradan bir ayrılık değil,

Bu dağın dağa kavuşamaması

Yazan:S.DEMİR

Üç çiçek açan NERGİS

Bana ait olmayanı isteyen çocuk gibiyim,

Ne söz dinliyorum,

Ne laf anlıyorum,

Sessizce ağlarım yatana kadar,

Yatıp uyuyup unutana kadar,

Eskiye dönmek istiyorum yeniden,

Aynaya bakıp,

Ne yapıyorsun? diyorum sen Özden,

Farklımı sanki biri diğerinden,

Dünya ağırlığını koymuş omuzlarıma,

Cennet ayaklarımın altında,

Çocuklarına aşık bir anneyim ben,

Üç çiçek açan nergis Özden'im ben