Net değil yüzün hiç bir resimde

Yok ben ağladığım için

Ne sende ne resminde bir kusur yok

Başıma neler geldı senden sonra

Ne haber verdim ne de
sen sordun
Sen değilmiydin ne olusa olsun ara diyen
Ne olmadıki senden sonra
Olmadı arayamadım
Sende aramadım bulanıklaştı her şey
Senden sonra sen her şey yolundamı sanıyorsun
Sen öyle say
Yolsuzum yolumu bulamıyorum
Haberin yok bak işte onlarca sonbahar geçti
Yaz galdı ama hala yağmurlu gözlerim
Çek artık gözlerime astığın resmini
Sen isteseydin gelirdin
İsteseydin zaten hiç gitmezdin
Adını unuttum artık sayıklamıyorum
Sormuyorum artık sebebini

Cevabı yokki olamaz da
Gecemdin sen simsiyahımdım
Gizlimdin saklımdın yaramdın kabuksuz

Ahmet söylerken şarkısını arka mahallede

Dökerdim gözyaşlarımı denize
Yüzünü güldüremedigim anlar gördüm

Adını söylemem için vurmadılar ben adını duyunca vurulmuşum

Göz yaŞlarım düşmedi ben düştüm ateşe

Sonrası Yok

Burası neresi ne işim var burda?
Kim bu büyümemiş çocuklar?
Kaç saattir burdayım,
Niye hiç konuşmadılar?

Nasıl geldim buraya?
Offf başım ağrıyor
Yanağım acıyor... tabi ya
Tokat atmıştı bana

Öncesi uzun hikayeydi
Peki ya sonra?
Sehpayı hatırlıyorum
Köşesi sivriydi

Kitaplarım vardı ortalıkta
Bir de sehpada duran içki şişesi
Peki bu çocuklar neyin nesiydi?
Neden başları eğik karanlıkta?

Susmuş herkes suçlu gibi
Soğuk burası
Niye herkes yaralı?
Dilini yutmuş gibi

Bazı sesler duyuyorum
Annem mi o? ağlıyor mu?
Neden kıpırdayamıyorum?
Kim bu yanımdaki çocuklar?

Yoksa babamın tokadından sonra,
Öldüm mü?Soğuk burası çok soğuk
Uzun bir hikayeydi öncesi
Sanırım artık sonrası yok

roman yazmak

Roman yazmak ölmek gibidir.Ölümü yaşarken anlatırsın yaşayarak değil,
yani bir şeyler yazmaya başladığında en büyük silahın hayallerindir.

Mardinli küçük papatya

Mevsim rüzgarları gibiydim
Renk renk gök kuşaklarım vardı
Yağmur sonrası topraktım
Mis gibi kokularım
Cennet bahçesiydim papatya dolu
...

Sonra....
Sonra büyüdüm
Mevsim soğuk sonbahar
Yağmurun yerini aldı fırtınalar
Yapraklarımı aldı önce
Sonra söküldü yerinden papatyalar
Kuşağını aldıllar gök yüzümün
Yandı kuruyan bahçem
Toz duman karıştı birbirine
Ve gözü göze göstermeyen kara bulutlar
Yanık koktu elleri yıkanıp paklandılar
Namaza durdu hemen
Göstermelik imamlar
Tek bir çiçeği koklamak için
Salyalarını akıtan canavarlar
Beni bencilce kopardılar.....

Aşk Çocuk Parkı

Ruhuna işlerse dinlediğin şarkı
Kolay gelsin derim artık
Almış demektir senide içine
Adına aşk dediğimiz feleğin çarkı
Zaman boşuna geçmiş zannerdersin
Buymuş dersin hayatın farkı
Önceleri anlamazsın çeker içine
İş işten geçince bi bakarsın
Yüreğin başkasına olmuş çocuk parkı

Aşk Keyfe Keder

Aşk keyfe keder yaşanır oldu
Karası kayboldu sevdaların
Rengi değişti çekilen ızdırabın
Kolay unutuldu herşey

Zamana yenik düştü
Yakıldı kağıt mektuplar
Mürekkepler tükendi
Kalem tutmayı unuttular

Nasıl ki tıklım tıklım otobüsler
Koyacak yer yok yolcuları
Her durakta durur genede
Bindirir şöför tanımadıklarını

Kalbin kalmadı otobüsten farkı
Her durakta durur bindirir yeni aşkları
Tıklım tıklım yürekler
Koyacak yer kalmadı gerçek sevdaları...

Özgürlük

Ben doğmadan alınmış özgürlüğüm
Çok önceden sermişler postu vatanıma
İstemiyorum her sabah yemin etmek
Dağdan gelip bağdakini dağa çıkaranlara

Oğlum gitmesin istiyorum kan kardeşini vurmaya
Kızım kölelik yapmasın kapitalizmin çarkına
Susmak istemiyorum
Varsınlar artık benim farkıma

...

Benim de olsun kendi sesim
Benim de özgürce aksın nefesim
Nedir beni sana bağlayan
Sen bana atanın mirasıysan eğer
Reddini isterim o mirasın olur biter

 

 

S.Demir

Islak

Soğuk ıslak pencere buğusunda saklıydı aşk
Avuç içiyle silindi
Zaman parçaladı mutluluğu
Dışarısı kar ve tipiydi

S.Demir

Geçti

Geçici düşünceler de saklıyorum gençliğimi
Sapsarı topraklar,uzun dümdüz tek tük ağaçlı
Bereketini içine akıtmış irili ufaklı dağlar

Topladıkları alıçların sevinciyle

Elbiselerinin kirlenmişliğine aldırmadan
Evlerine kahraman edasıyla dönen çocuklar

Bazen güzelleşir düşüncelerim
Çocuklaşır bazen,unutur büyüdüğünü
İlk baharda açan bir çiğdemdir sebebi

Koyulaşır tekrar kalıcı düşüncelerim
Bulanıklaşır,geri gelmişimdir kendime
Bazen değil her zaman ki gibi olurum yine

Zor!! ne manasız gelirdi eskiden bu kelime
Ne kolay gelirdi herşey gözüme
Şimdi istedikleri kadar söylesinler
Kolay gelsin cümlesi yaramıyor hiç bir işime!

Kıymetlim

Bitirirsin son sözünle beni
Gülüşün imkansızlaşır
Bazen güneş doğsun istemezsin ya
Gece olduğu gibi kalır

Sesim de hasret gizliyken
Mısralar anlatır benim yerime
Boğazımda camdan bir bıçak
Yazmak istemiyor kalemimde

...

Sen gidersin ya böyle
Sözler imkansızlaşır
Dilini yutar cesaretim
Elim ayağım dolaşır

Cennetler senin olsun
Gülüşün benim
Yaradan yanında olsun
KIYMET lim benim