İlham

O zaman çok şey olur...
Yüreğin fırtına,sözlerin nehir,öfken volkan...
Hızla dökülür kelimeler olur kan...
Bir bıçak darbesidir geçmişi düşünmek,
Bir yerlerde sesizce bekler acını deşmek için ilham....
                                                        S.Demir

Mutluluk şiiri

Mutlulukmu çok küçük
Acılarmı çok büyük
Yoksa bizmiyiz tahammülsüz olan
Fazlamı seviyoruz abartıyı
İyi olunca söylemez kimse
Zayıflıkmış gibi
Yoksa en çok acıyı ben çektim yıkılmadım
diyerek kendimizi ilahlaştırmakmı amacımız
Başlarken yazmaya mutluluktu şiirin adı
Bak yine tüm sayfayı kapladı anlattığım acı

Ben...

Ben yolcusuz kalmış trenlerin
Durulmayan istasyonlarında
Bekleye bekleye yaşlanmış yolcusuyum
Ben kimsesiz kalmış kimselerin
Kimsesi olmaya müsait
Sevgisiz kalmış hayatların
Sevgilisi olmaya hazır
Sen kır dümenlerini
Gemisiz kalmış limanıma
Sal kalbinin mürettebatını
Ziyaretçisi olmayan yalnızlığıma...

Yaban çiçeğim

Daha çok beklersin yaban çiçeğim
Yüreğindeki korkuyla örtersin acını
Sulamadan toprağını gömersin derine
Olmassa olmaz bazen gecelerin sabahı
Fakirleşir mutluluğun şafağı
Yalnızlaşır hayallerin
Kovalamaz akrep yelkovanı
Sessizleşir coşkun akan nehirlerin
Kabullenir yenilgiyi gitmez peşinden
Durduramazsın vazgeçmiş ordularını
Bir sabah kapında görürsün
Yaralı tek başına savaşmış kahramanını
Yüreğin sızlarsa içeri alırsın
Unutturmak için kabuk bağlamış acılarını...

Çocuk?

Bugün herzamankinden biraz daha fazla
Herzamankinden daha çok
Dedemi görmek istiyorum
Ayaklarına dolanıp yürümesine izin vermeden
Ellerimi kaldırıp kucağına atlamak
Bugün herzamankinden çok çocuk olmak istiyorum
Herzamankinden biraz daha çok...

Yaşamak....

Yaşamak...
Kime göre ve neye göre yaşamak
Memnuniyetsiz bu ömür hep kaçamak
Hep şikayetçi nedense
Senin seçimlerin kimseyi suçlama
Haksızlık yok hiç bir zaman
Bunu artık anla
Sen zorla olduramazsın hiç bir şeyi
Fakirlik mutsuzluk dürüstçe paylaşılmış
Görmek istemesende
Kimine yalnızlık düşmüş hasta yatağında
Kimisi çalışır hiç nefes almadan
Kimi hep yerinde sayıyor kafası meşgul
Kimisi başkasının malını sayıyor gözleri meşgul
Kimisi ağzını kirletiyor sözleri meşgul
Yaşamak...
Kime göre ve neye göre yaşamak
Memnuniyetsiz bu ömür hep kaçamak...

Hissetsen keşke

Çay saati geldi yorgunlukların
Sisli puslu havada
Sıcak battaniye kokusu
Dolaptan hiç çıkmamış çay fincanları
Misafir bekleyen üzeri örtülmüş koltuklar
Tozlu raflarda kaldı ulaşamadığım mutluluklar
Dışarda kalmış bir kedi sesi içeri alınmayan
Yanlızca kendi hayatına tembellik etmiş
Nafile çabalarım yaşlanıyor
Hiç durmadan derin derin çektiğim ahlar
Doldurabilirmisin bu kadar büyük bir boşluğu
Ben seni çağırmaya üşenirken
Kendin gelebilirmisin...

Sütten çıkmışlar....

Teker teker koru kendinden
Tanrı herkesi korusun kendi nefsinden

Kaç kaç kaçabildiğin kadar hiddetimden
Yarab korusun herkesi kendi şiddetinden

Zaman zaman olur yanlışlar
Hayatı zaten baştan yanlış anlamışlar

Uzun uzun deli yanlızlıklar
Nedense dönüpte hiç kendilerine bakmamışlar

Suçlu suçlu hep etrafındakiler
Sorgulamaz kendini sütten çıkmış ak kaşıklar

Bayat bayat hep espiriler
Kim kime gülüyor farkında değiller

Yalan yalan hep bakışlar
Sahte oyuncuya hep sahte alkışlar

Yeter yeter uzak durun kendinizden
Sevmek için birazda uzak durun bencilliğinizden

Kahpe Lekesi

Birini bekliyordu köşe başında
Ağzında hiç çıkmayan sakızıyla

Gene cömertçe sergilemişti güzelliğini
Hoyrat aşkları olmuştu zamanında

Kahpe lekesiydi mahallenin hiç çıkmayan
Bende diğerleri gibi aşıktım ona

Halka küpeleri ve dalga dalga saçları
Yüzünde geceden kalma tokat izleri

O Kahpe lekesiydi mahallenin hiç çıkmayan
O Dumandı hiç ateşsiz olmayan

Onun adı dokuzdu
Sekize hiç uğramayan...

Gömmek Lazım

Artık alıştığım kokuya yabancılaştım
Öfkelensem,ağlasam,bağırsam ne çare
Acının müptelası yaptın beni,
Sanmıyorum fazla dayanırım

Mezar kazdım nankör aşkına
Bıraktım küreği oturdum başına
Gömemedim seni bir türlü,
Defalarca götürsemde musalla taşına