Hissetsen keşke

Çay saati geldi yorgunlukların
Sisli puslu havada
Sıcak battaniye kokusu
Dolaptan hiç çıkmamış çay fincanları
Misafir bekleyen üzeri örtülmüş koltuklar
Tozlu raflarda kaldı ulaşamadığım mutluluklar
Dışarda kalmış bir kedi sesi içeri alınmayan
Yanlızca kendi hayatına tembellik etmiş
Nafile çabalarım yaşlanıyor
Hiç durmadan derin derin çektiğim ahlar
Doldurabilirmisin bu kadar büyük bir boşluğu
Ben seni çağırmaya üşenirken
Kendin gelebilirmisin...

Sütten çıkmışlar....

Teker teker koru kendinden
Tanrı herkesi korusun kendi nefsinden

Kaç kaç kaçabildiğin kadar hiddetimden
Yarab korusun herkesi kendi şiddetinden

Zaman zaman olur yanlışlar
Hayatı zaten baştan yanlış anlamışlar

Uzun uzun deli yanlızlıklar
Nedense dönüpte hiç kendilerine bakmamışlar

Suçlu suçlu hep etrafındakiler
Sorgulamaz kendini sütten çıkmış ak kaşıklar

Bayat bayat hep espiriler
Kim kime gülüyor farkında değiller

Yalan yalan hep bakışlar
Sahte oyuncuya hep sahte alkışlar

Yeter yeter uzak durun kendinizden
Sevmek için birazda uzak durun bencilliğinizden

Kahpe Lekesi

Birini bekliyordu köşe başında
Ağzında hiç çıkmayan sakızıyla

Gene cömertçe sergilemişti güzelliğini
Hoyrat aşkları olmuştu zamanında

Kahpe lekesiydi mahallenin hiç çıkmayan
Bende diğerleri gibi aşıktım ona

Halka küpeleri ve dalga dalga saçları
Yüzünde geceden kalma tokat izleri

O Kahpe lekesiydi mahallenin hiç çıkmayan
O Dumandı hiç ateşsiz olmayan

Onun adı dokuzdu
Sekize hiç uğramayan...

Gömmek Lazım

Artık alıştığım kokuya yabancılaştım
Öfkelensem,ağlasam,bağırsam ne çare
Acının müptelası yaptın beni,
Sanmıyorum fazla dayanırım

Mezar kazdım nankör aşkına
Bıraktım küreği oturdum başına
Gömemedim seni bir türlü,
Defalarca götürsemde musalla taşına

Meryem'e

Bitek gözleri gülmeyi bilmezdi
Halbuki dudakları güler
Tebessüm ederdi
Ama gözleri...

Gözleri bi farklı bakardı
Tuhaf hissederdim ona bakınca
Sanki dünyayı almış omuzlarına
Sanki daha yeni çıkmış
Zar zor kazandığı yorucu bir savaştan

Bitek gözleri gülmeyi bilmezdi
O tekti kusursuz zarif ve narin
Bi o kadarda yıkılmaz
Yıkılsada bunu kimse anlamaz

Bitek gözleri gülmeyi bilmezdi
Anlamlı derin ve kederli
Mağrur dik bakışlı ve sert
Sanki tüm dünya olmuş ona dert

Bitek gözleri gülmeyi bilmezdi
İçinde patlayan volkan
Vicudunda akan kan
Asaleti doğuştan

O doğuştan değil
Doğudan yaralıydı
Öğrenemezdi zaten
Bitek gözleri gülmeyi bilmezdi
Onuda bu saatten sonra gözlerine öğretemezdi...

                                               S.Demir

Öfke dolu

Gözlerinden nefret akıyordu
Öylece kalakaldım kapı önünde
Şaşırdım bu halini görünce
Sakinleştirmek istedim seni
Evcilleştirmek gibi vahşi bir hayvanı
Burnundan soluyordum
Dışardaki hava gibi
Bulutların karanlık renginden
Gök gürültüsü ve şiddetli yağmurdan
Nasbini almış öfkeli sırılsıklam
Çekildim kenarda
Seszizce davet eder gibi
Öfkeni kusmanı bekledim
Yüzüne bakmaya korkarken
Bir hışımla girdin içeri
İlkin ben sandım bu olan bitenin nedeni
Korkardım hep bu ani çıkışlarından
Sense hiç hoşlanmazdım
Ürkek bakışlarımdan
Sormaya korktum ne oldu diye
Setleri yıkan baraj gibi dökülürsün diye
Evet su gibiydin
Bazen yatağına sığmayan bir nehir
Fırtınalı bir deniz
Nice güzellik barındıran bir okyanus
Ama illede bardağı taşıran son damla
Sanki gözlerin diyorki konuşmadan beni anla
Sevince deli gibi insan
Vahşi bir aslanada alışıyor zamanla...

Kendini fazla önemserdi

Bana yazıyorsun biliyorum derdi şiirlerini
Deli gibi akan mısraların görmeden derinliğini

Benim derdi o sözlerdeki
Derin yalnızlığın içinde boğulan sevgili

İlhamını benden alıyorsun derdi
Ben sana veriyorum bu derin kederi

Acaba kendini fazlamı önemserdi
Yoksa gerçekten önemlimiydi...

Nereye böyle...

Arkandan kovalayanmı vardı
Ne bu acele
Son sözü söylemeden
Telaşlı ve hesapsız
Gider gibi ecele

Bitti mi?

Sordu boynunu bükerek
Bittimi sigaran cevabını bekledi bilerek
Bitti insanlık gibi erkenden
Mutluluk gibi çarçabuk
Aldığım her nefes ölüm gibi soğuk
Yalnız içmiştim sana bir nefes bırakmadan
Öfkeydi bu bir küçük intikam

Sensizken

Sensiz hayat zıkkım zehir
Nankör oldu bu büyük şehir
Göz yaşlarım sel ve nehir
Gel artık hiç bişey eskisi gibi değil

                            S.Demir