Onarmadan ruhunu
Çıkarmadan örtünü
Dolaşmadan dünyayı
Bulaşmadan birine
Kaynaşmadan kimseye
Sırnaşmadan sevdiğine
Atılmadan kodese
Satılmadan düşmana
Dayak yemeden
Kahkaha atmadan
İçini boşaltmadan
Kabuk bağlamadan
Yara almadan
Dibe düşmeden
Hedef koymadan
Limit tanımadan
Hırs yapmadan
Huzuru tatmadan
Aldatıp aldatılmadan
Sınırları zorlamadan
Risk almadan
Çaba harcamadan
Doğru olmadan
Yanlış yapmadan
İkisini birbirinden ayırmadan
Kısaca...
Gelme adam olmadan...
S.Demir
27.3.12
Jinda'ya
Uyu meleğim uyu
Uyuki büyüyebilesin
Kucağımda uyu
Uyuki dinlenebilesin
Kalbini verme kimseye
Vermeki üzülmeyesin
İçini açma kimseye
Açmaki kirlenmeyesin
Yaralı büyüttüm aşkları
Derinlerime sakladım
Sen saklama aşkını
Saklamaki mutlu olabilesin
Ne acı ne keder nede kin
Barındırma içinde
Barındırmaki hep melek kalabilesin
Bahar gülümsemende gizlidir
Kışı götürdün ömrümden
Karşına çıkacak her kimse
Baharı hiç çıkarmasın gönlünden
Jindam ALLAH'ım benden alsın
Sana versin ömrümden
S.Demir
23.3.12
Saryam minik prensesim
Uzun bir yol karlı kışlıdır
Zaman işte hep acılarla nakışlıdır
Tek tesellim koca dünyada
Saryam melek bakışlımdır
Bilirsin ateşten gömlektir
Seni kaybetme düşüncesi
Yaparsa yapar kahpe felektir
Olmaz bunun ne bahane nede gerekçesi
Saryam minik prensesim
Çağırıyorum gelmiyormu sesim
Dünya yıkılsa bırakmam
En sonunda tükensede nefesim
İlham veriyorsun her şaire
Konu olursun her şiire
Sayende hayatı öğrendim
Artık hem anneyim hem talebe
S.Demir
21.3.12
Newroz piroz be
Kuçka topkın dı içikın
Zincire wan sıki bı kın
... Çek hare Newroze veket
Har bı gezewa wan ket
Le sere xu rake mezek
Lı ser çiya sewrık veket
du qena dıbeji kezewa wan hey
Lı şune heyı topık tezek
Mı çend cara go ti tera
Xun batıl nawi lı vıra
Du bu sebeba çend bıra
De xor xuna mırova
Lı şeva newroze rojhelat
Dıne dıheji denk dıki
Mırove men lı ser çiya
Dıqeri u bandıki
Va keçıka xuranedi
Newroza hevalan piroz dıki
S.Demir
19.3.12
Dargınım Eskilere
Babam uyandırırdı sallanma haydi dedi koş
Kuşlar bile ötmedi güneş kendini göstermedi
Elimde küçük bi çanta içinde kuru birkaç ekmek
Koşturdum koyunları kuzuları otlatmaya
Korku dolu gözlerim
Gün doğsada geçse içimdeki bu karanlık sebebsiz fırtına
Hep etrafta gözlerim olurda
Belki biri gelir bu karanlık dağ başına
Havada serin
Ağladım ama derinden derine
Garip kalmışım be ana
Türkümü, şarkımı ağıtmı bilemedim
Yükselttim sesimi dağ başında
Kucak istedim içten saran el istedim
Şefkatle okşayan
Yorgan istedim ısıtıp saran
Buydu o gün tek hayalimde kalan
Kuzular koyunlar bırakmış tüylerini
Bilmediler garip acıyan
Bu gariptenden garip kalbimi
Olmadı hiç bir zaman ne bi bebeğim nede bir şekerim
İsyandaydı yaşayan cansız bedenim
Keşke olmasaydı o eskide kalan günlerim
Beni benden alıp giden acı dolu günlerim
Hep savunmak için hazırladım kendimi
Küçüğüm ama çok küçük
Olmasaydı eskiden kalan günlerim
Söyletmeseydi beni bu kadar derin
Hani yokki eskiye dair hiç bir güzel şiirim
Fırtınalar kopartıyor kalemim yansın yine tüm bedenim
Silinsin geçmişte kalan tüm anılarım acılarım
Ve bide nefretimle karışmış kalemle kağıtlarım
Beritan Kaymak
Yanlız öl
Upuzun bir koridor
Kasvetli tuhaf anlaşılmayan,rahatsız edici bir koku
Yavaş yavaş ilerledi
Koridorun sonundaki pencereye doğru
Biliyordu tanıdığı kimse yoktu
Ama genede bakacaktı pencereden
Bir ümit bir ufak ışık
Baktı bi daha baktı
Bir offf çekti derinden
Ölmek üzereydi kederinden
Durup düşündü bir an
Tüm sevdikleri gitmişti elinden
Yeni yeni anlıyordu
Kendini sorguluyordu
Zenginken ne çoktu akraba,eş,dost
Şimdiyse atıldı bir köşeye
Koca hastahane dar geliyordu
Zaman akıp gider seni beklemez
Dün elinde olan mal mülk
Senle bugüne gelmez
Suçu kimsede arama
Gerçek dostlarını bırakan sendin
Sahteleri elbetteki senle yola devam etmez
Şimdi yanlız kalda düşün
İler tutar yanı yok bu işin
Yalnız öleceksin hastahanede
Geçmişte yaptıkların için....
S.Demir
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)